Αστρικοί Λίθοι

Στον κόσμο των πολύτιμων λίθων υπάρχει μια ειδική κατηγορία γνωστή ως φαινόμενοι πολύτιμοι λίθοι. Αυτοί οι λίθοι παρουσιάζουν ιδιαίτερα οπτικά φαινόμενα, όπως αστερισμό (αστρικό εφέ), μεταλλασσόμενα χρώματα (εφέ γάτας), αδουλαρισκέντσια (λαμπερό φως) και ιριδισμό (το φαινόμενο του ουράνιου τόξου). Επειδή αυτοί οι φαινόμενοι πολύτιμοι λίθοι είναι σχετικά σπάνιοι, προσελκύουν το ενδιαφέρον των συλλεκτών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όλοι ή οι περισσότεροι πολύτιμοι λίθοι μιας συγκεκριμένης ποικιλίας παρουσιάζουν το φαινόμενο, όπως για παράδειγμα οι περισσότεροι σεληνίτες παρουσιάζουν αδουλαρισκέντσια. Αλλά σε άλλες περιπτώσεις, το οπτικό φαινόμενο εμφανίζεται μόνο περιστασιακά σε έναν συγκεκριμένο τύπο πολύτιμου λίθου, και αυτές οι σπάνιες περιπτώσεις είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες για τους συλλέκτες. Ο αστερισμός ή αστρικό εφέ είναι ένα παράδειγμα οπτικού φαινομένου που Ο αστρικός σαφίρης συναντάται πολύ σπάνια σε λίγους πολύτιμους λίθους κομμένους σε καμποσόν. Τα πιο γνωστά παραδείγματα είναι ο αστρικός σαφίρης και ο αστρικός ρουμπίνης. Ωστόσο, ο αστερισμός μπορεί να εμφανιστεί και σε σεληνίτη, χαλαζία, σπινέλιο, κιτρίνη, διοψίδιο, σμαράγδι, γρανάτη και χρυσοβερίλη. Ο λόγος που ο αστερισμός είναι τόσο σπάνιος είναι ότι ο πολύτιμος λίθος πρέπει να περιέχει εγκλείσματα από βελόνες ρουτιλίου, τα οποία να είναι διατεταγμένα έτσι ώστε να αντανακλούν το φως σε μια μορφή με πολλές ακτίνες που σχηματίζουν αστέρι. Ο συνήθης πρακτικός κανόνας για τους πολύτιμους λίθους είναι: όσο λιγότερα εγκλείσματα, τόσο καλύτερα. Αλλά σε αυτή την περίπτωση, η αξία αυξάνεται με τον κατάλληλο τύπο εγκλεισμάτων. Η αξία ενός αστρικού πολύτιμου λίθου εξαρτάται από την καθαρότητα και τη διαύγεια του αστέρα. Κατά κανόνα, ο αστέρας πρέπει να αξιολογείται με μια πηγή φωτός, όπως ένα φακό-στυλό· συνήθως είναι πολύ δύσκολο να δει κανείς τον αστέρα σε διάχυτο φως. Η κίνηση της φωτεινής πηγής μπρος-πίσω θα πρέπει να κάνει τον αστέρα να κινείται στην επιφάνεια του λίθου. Οι ακτίνες του αστέρα πρέπει να είναι ομοιόμορφα κατανεμημένες και σχετικά ευθείες. Οι πιο συνηθισμένοι αστέρες έχουν 4 ή 6 ακτίνες, αν και υπάρχουν και με 12 ακτίνες. Το χρώμα είναι επίσης πολύ σημαντικό στους αστρικούς πολύτιμους λίθους. Ιδανικά, το χρώμα πρέπει να ταιριάζει με αυτό της μη αστρικής ποικιλίας του λίθου, αλλά η παρουσία ρουτιλίου εξασθενεί το χρώμα. Έτσι, στην καλύτερη περίπτωση υπάρχει αρκετό ρουτίλιο για να σχηματιστεί ένας καθαρός αστέρας, ενώ ελαχιστοποιείται η επίδραση στο χρώμα. Η Μιανμάρ και η Σρι Λάνκα είναι οι σημαντικότερες πηγές αστρικού ρουμπίνι και αστρικού σαφιριού, αν και η Ταϊλάνδη φημίζεται για τους μαύρους και χρυσούς αστρικούς σαφιρίτες που βρίσκονται μόνο στην επαρχία Τσανταμπούρι. Ορισμένοι αστρικοί σαφιρίτες παράγονται μέσω επεξεργασίας διάχυσης, όπου ο σαφίρης θερμαίνεται με στρώμα διοξειδίου του τιτανίου που διαχέεται στον κορουνδίτη και σχηματίζει βελόνες ρουτιλίου. Για πρώτη φορά συνθετικοί αστρικοί σαφιρίτες παρασκευάστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1940 από την "Linde", θυγατρική της "Union Carbide". Σήμερα παράγονται στην Ιαπωνία από την "Nakazumi Earth Crystals". Οι συνθετικοί πολύτιμοι λίθοι έχουν τέλειο χρώμα και ο αστέρας τους είναι τόσο φωτεινός και κανονικός που μοιάζει να έχει ζωγραφιστεί πάνω στον λίθο.