Γρανάτης

Αν εξετάσετε τις γεμολογικές πληροφορίες για τον γρανάτη, θα δείτε ότι η ομάδα των γρανατών περιλαμβάνει 6 διαφορετικά μέλη: πυρόπ, αλμανδίν, σπεσαρτίτη, γκροσουλάρ, ανδραδίτη και ουβαροβίτη. Όλοι έχουν παρόμοια κρυσταλλική δομή, αλλά διαφέρουν ελαφρώς στη χημική τους σύνθεση. Στον πραγματικό κόσμο, οι φυσικοί γρανάτες σπάνια ανταποκρίνονται ακριβώς στα χαρακτηριστικά αυτών των τύπων. Στην πραγματικότητα, κάποιοι γρανάτες με ενδιάμεση σύνθεση έχουν λάβει συνοδευτικά ονόματα. Για παράδειγμα, ο γρανάτης του οποίου η σύνθεση είναι ενδιάμεση μεταξύ σπεσαρτίτη και πυρόπ ονομάζεται «μαλάγια». Ένα άλλο παράδειγμα είναι ο γρανάτης «ροδολίτης», του οποίου η χημική σύνθεση αποτελεί συνδυασμό πυρόπ και αλμανδίν σε αναλογία 2:1. Ο ροδολίτης είναι ενδιαφέρων όχι μόνο για τη χημική του σύνθεση αλλά και για το μοναδικό του χρώμα. Είναι κόκκινος γρανάτης, αλλά πολύ διαφορετικός από τον γνωστό έντονο καφετί-κόκκινο κοινό γρανάτη. Το όνομα του ροδολίτη προέρχεται από την ελληνική λέξη ῥόδον που σημαίνει «τριαντάφυλλο», και το χρώμα του ποικίλλει από ροζ έως βατόμουρο κόκκινο, πορφυρό κόκκινο και πορφυρό ροζ. Ένα από τα ενδιαφέροντα στοιχεία για τον γρανάτη ροδολίτη είναι ότι ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην πολιτεία της Βόρειας Καρολίνας, γύρω στο 1898. Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι ανακαλύφθηκε από τον ορυκτολόγο W. E. Hidden, ο οποίος ανακάλυψε επίσης τον χιδενίτη, την πράσινη ποικιλία του σποδυμενίου που φέρει το όνομά του. Η Βόρεια Καρολίνα δεν αποτελεί πλέον σημαντική πηγή ροδολίτη. Σήμερα, τα κύρια εμπορικά κοιτάσματα βρίσκονται στη Σρι Λάνκα, τη Βραζιλία, τη Ζιμπάμπουε, την Τανζανία, την Κένυα, το Μοζαμβίκιο, τη Μαδαγασκάρη και την Ινδία. Το μεγαλύτερο μέρος του υψηλής ποιότητας υλικού που βλέπουμε πρόσφατα στην Ταϊλάνδη προέρχεται από την Ανατολική Αφρική. Επειδή η σκληρότητα του γρανάτη είναι 7 έως 7,5 στη κλίμακα του Mohs και η σχιστότητά του είναι ασήμαντη, είναι ανθεκτικός πολύτιμος λίθος κατάλληλος για διάφορα κοσμήματα. Ο γρανάτης ροδολίτης έχει υψηλό δείκτη διάθλασης – στην πραγματικότητα λίγο υψηλότερο από αυτόν του ζαφειριού και του ρουμπινιού – γι' αυτό έχει εξαιρετική λάμψη. Ο ροδολίτης είναι ένας από τους πιο ακριβούς γρανάτες, με τιμή στη μέση μεταξύ του κοινού κόκκινου γρανάτη και του σπεσαρτίτη. Όμως, όπως και οι άλλοι γρανάτες, ο ροδολίτης είναι πάντα ανεπεξέργαστος. Έτσι, λαμβάνοντας υπόψη το απίστευτο χρώμα του και τα πολύ καλά χαρακτηριστικά του ως πολύτιμος λίθος, θεωρούμε ότι ο ροδολίτης είναι εξαιρετικά πολύτιμος στη σύγχρονη αγορά πολύτιμων λίθων. Το φως και η φωτιά που εκπέμπει ο γρανάτης δημιουργούν αίσθηση ελαφρότητας και φωτεινότητας, φωτίζοντας σκοτεινά μέρη και σκοτεινές ψυχές. Ο γρανάτης είναι καλός λίθος για την κατάθλιψη, φέρνοντας χαρά και ελπίδα από τη χρήση του, και βοηθά στη μείωση του θυμού, ιδιαίτερα προς τον εαυτό. Ο φλογερός γρανάτης διεγείρει το ένστικτο επιβίωσης. Ο γρανάτης θα «ανάψει γρήγορα φωτιά» μέσα σας. Ο ισχυρός γρανάτης μπορεί να καθαρίσει τα τσάκρα από αρνητικές ενέργειες. Χρησιμοποιήστε τον γρανάτη για να ισορροπήσετε το ιερό τσάκρα και τη σεξουαλική επιθυμία, καθώς και για να βοηθήσετε στον ελεγχόμενο αυξημένο ενεργειακό ρεύμα της Κουνταλίνι. Ο γρανάτης εμπνέει αγάπη και πάθος, αφοσίωση και πίστη. Ο λίθος της δέσμευσης, ο γρανάτης ενθαρρύνει προσωπικές σχέσεις κάθε είδους και είναι χρήσιμο εργαλείο τόσο για προσωπικές σχέσεις όσο και για επιχειρήσεις. Οι Πέρσες θεωρούσαν τον γρανάτη «βασιλικό λίθο» και χαράσσαν πάνω του τις εικόνες των βασιλιάδων τους. Ο καρβούνκος (αλμανδίν) είναι ένας από τους 12 πολύτιμους λίθους στο στήθος των εβραϊκών ανώτατων ιερέων. Σύμφωνα με τη Βίβλο, ο Νώε καθοδηγούσε την κιβωτό του τη νύχτα χρησιμοποιώντας φανάρι από γρανάτη. Κατά τον Μεσαίωνα, οι ταξιδιώτες φορούσαν γρανάτη για να προστατευτούν από ατυχήματα. Επίσης, οι κόκκινοι γρανάτες χρησιμοποιούνταν ως μέσο θεραπείας κατά της κατάθλιψης, για προστασία από κακά όνειρα, για θεραπεία του ήπατος και για σταμάτημα αιμορραγιών. Το όνομα του πυρόπ προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις για τη φωτιά και το μάτι, καθώς είναι ο μόνος εκπρόσωπος των γρανατών που είναι πάντα κόκκινου χρώματος. Το όνομα του ροδολίτη προέρχεται από την ελληνική λέξη για το ροζ, λόγω της συχνής ροζ απόχρωσης. Στην πράξη, ο ροδολίτης δεν είναι ξεχωριστός τύπος γρανάτη, αλλά ποικιλία που βρίσκεται στη γραμμή πυρόπ-αλμανδίν, δηλαδή περιέχει ταυτόχρονα σε διαφορετικές αναλογίες μαγνήσιο (Mg) και σίδηρο (Fe). Το όνομα χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον J. Kunz, κορυφαίο γεμολόγο της Tiffany & Co. εκείνη την εποχή, για γρανάτες που εξορύσσονταν από συγκεκριμένο ορυχείο στη Βόρεια Καρολίνα. Ήταν ένα εμπορικό «τρικ» που τότε είχε ως στόχο να τοποθετήσει αυτούς τους γρανάτες σε διαφορετικό (υψηλότερο) επίπεδο τιμής σε σχέση με τους υπόλοιπους κόκκινους γρανάτες. Ο αλμανδίν ονομάστηκε από την αρχαία πόλη Αλαμπάντα στη Μικρά Ασία, όπου εξορυσσόταν και επεξεργαζόταν ο λίθος που ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος ονόμασε «αλαμπαντίκος». Ο αλμανδίν ήταν επίσης γνωστός στην αρχαιότητα ως καρβούνκος από το λατινικό «ζωντανός άνθρακας». Ο αλμανδίν και ο πυρόπ διακρίνονται πολύ δύσκολα μεταξύ τους χωρίς τη βοήθεια εξειδικευμένων εργαλείων. Ο αλμανδίν είναι ο πιο διαδεδομένος από τους γρανάτες με κοσμηματικές ιδιότητες και επίσης ο πιο σκληρός (7,5 στη κλίμακα Mohs) μεταξύ τους. Κατά τον Μεσαίωνα, μεγάλες ποσότητες αλμανδίνης εξορύσσονταν στη Βοημία (σημερινή Τσεχία) και μερικές φορές ονομάζεται και Βοημικός γρανάτης. Λόγω της υψηλής σκληρότητάς του, ο αλμανδίν με χαμηλή ποιότητα χρησιμοποιείται ως λειαντικό. Η πρώτη γυαλόχαρτη με γρανάτη κατασκευάστηκε στις ΗΠΑ το 1878. Ο γκροσουλάρ ονομάστηκε έτσι επειδή το χρώμα μιας συγκεκριμένης ποικιλίας του, που εξορύσσεται στη Σιβηρία (Ρωσία), μοιάζει με το πράσινο του σταφυλιού του Αγίου Ιωάννη (Ribes grossularia / Ribes uva-crispa). Το όνομα του χεζονίτη προέρχεται από τα ελληνικά και σημαίνει «κατώτερης αξίας», επειδή είναι πιο μαλακός από τους κρυστάλλους του ζιρκονίου που μοιάζει. Ο χεζονίτης είναι η πιο διαδεδομένη ποικιλία του γκροσουλάρ και συχνά ονομάζεται «κανέλι λίθος» λόγω της ομοιότητας με το χρώμα της κανέλας. Ο γρανάτης χρησιμοποιείται ως πολύτιμος λίθος από την εποχή του χαλκού. Υπάρχουν μαρτυρίες ότι χάντρες από γρανάτη χρησιμοποιούνταν ως στολίδια στην αρχαία Αίγυπτο πριν από 3000 π.Χ. Ο δεμαντοειδής (ποικιλία του ανδραδίτη) είναι ο πιο ακριβός και σπάνιος μεταξύ των γρανατών. Το όνομά του σημαίνει «με διαμαντένια λάμψη», έχει αποχρώσεις του πράσινου και η τιμή του μπορεί να φτάσει χιλιάδες δολάρια ανά καράτι. Ανακαλύφθηκε το 1868 στα Ουράλια και ταυτοποιήθηκε ως ξεχωριστό ορυκτό από τον Nils Gustav Nordenskjöld – τον ίδιο ορυκτολόγο που περιέγραψε για πρώτη φορά τον αλεξανδρίτη. Οι γρανάτες ήταν ευρέως γνωστοί για χιλιάδες χρόνια. Αυτό το ορυκτό είναι γνωστό από παλιά ως λίθος των πολεμιστών, καθώς στρατιώτες από όλο τον κόσμο φορούσαν αυτό το πολύτιμο λίθο ως φυλαχτό κατά του θανάτου και των σωματικών τραυματισμών. Επίσης, λέγεται ότι ο γρανάτης φέρνει νίκη, ειρήνη και ηρεμία. Βοηθά επίσης στο σταμάτημα της αιμορραγίας σε τραυματισμούς. Θεωρείται ότι όταν δίνεται γρανάτης ως δώρο, συμβολίζει την πίστη και την αφοσίωση. Αν φοράτε γρανάτη και αρχίσει να χάνει τη λάμψη του – αυτό είναι σημάδι επικείμενου κινδύνου ή συμφοράς. Λέγεται ότι αν κλαπεί γρανάτης, θα φέρει κακή τύχη στον κλέφτη μέχρι να τον επιστρέψει στον ιδιοκτήτη του. Ο κόκκινος γρανάτης συνδέεται με το θυρεοειδή αδένα και το σπλήνα. Οι δύο αυτοί οργανισμοί μπορούν να καθαριστούν με γρανάτη όταν ο λίθος κρατιέται πάνω από τον καθένα. Όταν χρησιμοποιείται γρανάτης στον διαλογισμό, μπορεί να βοηθήσει στην απόκτηση πληροφοριών για προηγούμενες ζωές. Ο γρανάτης θα βοηθούσε στην απελευθέρωση ευνοϊκών ροών πληροφοριών που απευθύνονται στον αναζητούντα. Μερικές φορές οι πληροφορίες μπορεί να είναι επώδυνες, αλλά θα είναι ακριβώς ό,τι χρειάζεται το μυαλό του αναζητούντα για την πνευματική του ίαση. Ο γρανάτης είναι λίθος της αλήθειας και της καθαρότητας, είναι σύμβολο της αγάπης και της συμπόνιας.